Warning: call_user_func_array() expects parameter 1 to be a valid callback, no array or string given in /home3/mehrtebi/public_html/fa/wp-includes/class-wp-hook.php on line 286

روش تل گیری چیست؟

نوشته شده توسط مدیر در ۱۲/۲۳/۱۳۹۰ – ۱۲:۵۷ ب.ظ -

یکی از روش های درمان متداول و کارا در طب قدیم و طب سنتی روش (تُل) گیری است که چون کاری هنری و کارا، اثری آنی و بیمار را سریعاً از درد و ناراحتی خلاص می کرده است و در قدیم و بعضاً در حال حاضر و در بعضی نقاط این کشور پهناور متداول بوده و در هر قوم و شهری به نامی گفته می شود. بدیهی است به لحاظ کثرت بیشترین مخاطبانش و بیشترین شهرت در این محضر همان “تل”گیری می آید واِلا در شهرها و استان های دیگر نام هائی مثل دونه گیری… گرته معروف است.

تُل گیری اساساً مخصوص افراد رگ گیر و شکسته بند بوده و خبرگانش معمولاً از همین سنخ بوده اند و کسی که رگ گیر بوده معمولاً به روش های دیگر این سنخ تبحر داشته مثل ناف گیری، قولنج گیر، در رفتگی و رگ به رگ شدن اعضاء و جمجمه گیر و دیگر هنرهای نزدیک به آن که روش های درمانی بکر متداول قدیمی طب سنتی بوده و اِشراف کاملی بدان ها داشته و دارند. انسان تا وقتی کودک است در بغل نای حفره ایست کیسه ای شکل که در بعضی از کودکان این کیسه حفره اش بزرگ تر است و تا به سن ۶ یا ۷ سالگی برسد و این حفره کوچک و محو شود. در کودک به علتی که شرح داده شد یک خرده غذا و یا یک یا دو عدس نیمه یا درسته در آن حفره گیر می کند و هر چه دیرتر آن اجسام خارج شوند هم به حجم آنها اضافه می شود و بدین ترتیب مشکلات کودک بیشتر می شود چون امکان دارد آن خرده غذاها در آن جا عفونی شده و این عفونت به معده، روده و در نهایت خود کودک را آلوده می کند و اکثر اعضاء بدنش را تحت الشعاع خود قرار می دهد و طفل دچار تب، بی اشتهائی، بی خوابی و بی قراری می شود و اگر ادامه داشته باشد طفل دچار ضعف، بی حالی و کم وزنی می شود. متأسفانه طب آلوپاتی هیچ درمانی جز دادن آنتی بیوتیک و قرص هائی از این دست برای این مشکل ندارد. لذا تا یک کار فیزیکی بی خطر و بی ضرر مثل همان تُل گیری روی طفل انجام نگیرد تمام درمان ها بی فایده و یا حداقل طولانی مدت خواهد بود ولی با روش قدیمی تُل گیری که صدها بار برای خود حقیر تجربه شده است در مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه طفل به آرامش رسیده و درمان خواهد شد. عوارض و علائم و نحوه تل گیری: بچه دائماً با پشت دست خود بینی و دهان خود را می مالد. صدای طفل در بعضی از بیماران تغییر می کند. کم اشتها می شود. سختی، بدخُلقی و در ادامه تب، ضعف و درد در ناحیهٔ گلو از علائم بارز این معضل است. زمانی که طفل را نزد تُل گیر می برند او با معاینه و لمس توسط دو انگشت خود از روی حلق و سیب آدم (تیروئید) این عارضه را بدون هیچ گونه خطر یا صدمه ای با ریسک خطر بسیار پائین و با انگشتان خود و یا با دمیدن در بینی جسم خارجی را از محل مخصوص یا به بیرون می کشد و یا به پائین هدایت می کند. در نتیجه بیمار بدون هیچ گونه عارضه یا دارو و یا جراحی بیمار را از شر این معضل خلاص می کند

 برداشت ازعطارنامه 

 حسن حاجی ابراهیمی


فرستاده شده در عمومی | بدون نظر

ارسال نظر